Het hangt er allereerst vanaf over welk systeem we het precies hebben. Mijn hartslag, mijn spijsvertering en mijn hormoonhuishouding zijn ook systemen. En in een heel letterlijke zin ben ik die systemen. Maar ik heb geen flauw idee hoe ik mijn hartslag bijvoorbeeld voor de grap eens vijf minuten zou kunnen onderbreken. En gelukkig maar.
Nog iets dergelijks is het volgende. Als ik een rondje ga rennen merk ik dat ik na een kilometer of twee het tempo nauwelijks meer kan veranderen, zelfs niet als ik te snel van huis vertrokken ben en buiten adem raak. Het is alsof mijn benen vastgeklonken zitten in hun ritme en dat mijn hart en longen in hun kielzog meegesleurd worden. Ik moet dus goed opletten dat ik niet te snel begin.
Maar goed, hoe zit dat met de systemen die ons bezighouden in de zorg voor onze jeugd? Hoe zit dat met de bekostigingsmodellen, met de financiële silo’s, met de diagnoses, de spreadsheets, de leerlingvolgsystemen, de kostenpotjes, de urenregistratie, de digitale cliëntsystemen?
Lees het artikel hier of word abonnee en krijg toegang tot alle artikelen van OnzeJeugd.NU op de kennisbank sociaaldigitaal.nl.


