Ouders die zich onderweg alleen voelen

Een motorrijder op de weg rijdt een andere motorrijder tegemoet. Er volgt een knikje of een handgebaar. In een split second. Er is herkenning en verbinding. Op diezelfde weg besturen verschillende mensen auto’s. Zij knikken of gebaren niet naar elkaar; hoe zou dat komen? Zou het zo kunnen zijn dat we het normaal vinden dat auto’s op een weg rijden en dat een motorrijder ‘specialer’ is en er daarom een behoefte ontstaat om elkaar te zien?